!doctype html> Het beroepskorps in 1954

Evolutie en geschiedenis van het brandweerkorps

De start van het beroepskorps

In 1949 bezit de stad Mechelen een "gemengd brandweerkorps", een bestendige kern van 19 beroeps en 34 vrijwilligers.

Door gebrek aan uitrusting voor de vrijwilligers was het onmogelijk deze te laten te oefenen. Dat jaar werden 1850 m persslangen van Ø 70 en 45 mm gekocht. er werd een overeenkomst gemaakt voor brandweerhulp met de gemeenten : Bonheiden, Rijmenam, Hever, Heffen, Hombeek, Keerbergen, Leest, Walem, Weerde en Zemst mits betaling van een jaarlijkse bedrag van 2,5 frank per inwoner en 1.000 frank per oproeping.

Door gebrek aan uitrusting voor de vrijwilligers was het onmogelijk deze te laten te oefenen.

Dat jaar werden 1850 m persslangen van Ø 70 en 45 mm gekocht. er werd een overeenkomst gemaakt voor brandweerhulp met de gemeenten:

Bonheiden, Rijmenam, Hever, Heffen, Hombeek, Keerbergen, Leest, Walem, Weerde en Zemst mits betaling van een jaarlijkse bedrag van 2,5 frank per inwoner en 1.000 frank per oproeping.

In 1954 wordt in de gemeenteraad van 29 april besloten om het bestaande gewapende brandweerkorps te onbinden en te vervangen door een gemengd ongewapend korps. In feite was het een administratieve regeling van een reeds lang bestaande toestand. De geweren en sabels waren reeds lang in de kazerne vervangen door straalpijpen en brandweerslangen. Het beroepspersoneel werd uitgebreid tot 23 man. Olt.Peeters die overleed op 2 maart 1954 werd op 1 juli 1954 vervanagen dor de heer E.Coddé, die als Olt. in dienst trad. De vroeger vrijwiliggers werden ondertussen gedeeltelijk opgenomen in het beroepspersoneel, de anderen werden vervangen door 40 stadswerklieden.

De bevelhebber toen was Jozef Thues. Daarnaast waren er Lt. Noëz, Sgt.Majoor Eduard Cluytens, Sgt De Buyzer, en Korporaal De Wael.

Onderstaande foto toont het korps voor de gebouwen in de Dageraadstraat.

korps op de koer van de kazerne in de Dageraadstraat

 

In het midden met de kepie op ziet u Paul Noëz, hij was toen de bevelhebber, links van hem zijn broer Lt. Louis Noëz.

Daarnaast zijn ons bekende namen van toen: Eduard Cluytens, Op de Beeck, De Wael, De Buyzer, Van der Pluym, Van Oosterwijk, Verworst, Van Utterbeek, Goormans, Jef Jacobs, Warre verschueren, Emiel De Coster (zoon van bevelhebber Jacques De Coster), Foste, L. De Vroe, L. Van der Pluym, L. Gellaerts, M. Bos, Th. Van Steenwinkel, A. Absilis, J. Van Beersel, T. Van den Audenaarden, L. Wens, E. Verschueren, L. Noëz, andere namen ontbreken mij.

Evolutie
Wederopbouw

Na de tweede wereldoorlog is in het kader van de wederopbouw het "Marchallplan" uitgevoerd. Amerika deed grote investeringen in Europa.

Mechelen kende omstreeks 1950 een economische malaise en een groeiende werkoosheid.

Om deze te overwinnen startte, onder impuls van burgemeester A.Spinoy, een economische vernieuwingspolitiek, nog voor die elders in het land werd aangevat.

Waarom koos de stad voor een beroepskorps?

Door de aanleg van de industrieterreinen Mechelen-Zuid in 1950 en Mechelen-Noord in 1961 en door het verlenen van fiscale voordelen werden grote buitenlandse bedrijven aangetrokken.

Twee daarvan waren Dupont de Nemours en Proctor & Gamble. Nu één van de redenen waaraan moest voldaan worden om deze fabrieken in Mechelen in te planten was dat de stad over een brandweerdienst met beroepspersoneel moest beschikken.

Antoon Spinoy was burgemeester van Mechelen tussen 1945-1961 en 1966-1967. In 1966 werd Antoon Spinoy benoemd tot minister van Staat. Hij overleed op 6 mei 1967 in Hasselt.

Nuttige links
Wist je dat?

In 1949 bezit de stad Mechelen een "gemengd brandweerkorps", een bestendige kern van 19 beroeps en 34 vrijwilligers. De start van het beroepskkorps werd gegeven in 1954 toen men met 39 manschappen van start ging. De grotste expansie van personeel was er in de jaren '70-'90' toe we bijna 100 brandweermannen in dienst hadden.