Het verhaal van de 'Maneblussers'

Een rosse maan wierp een vreemde gloed over de stad en een Mechelaar die de avond, en zelfs reeds een deel van de nacht, in een herberg aan de Grote Markt had doorgebracht en allicht ook "beneveld " was, zag de niet alledaagse combinatie van de gesluierde Sint-Romboutstoren met de rode maneschijn en begon dadelijk "Brand ! Brand !" te schreeuwen", de toren staat in brand !

Een roep die zich spoedig via toegesnelde burgers over heel de stad verspreidde. De Mechelaars, hierdoor uit hun slaap opgeschrikt, zagen inderdaad door ramen en vensters, in de verte hun toren in een rode vuurzee. In een minimum van tijd was iedereen ter plekke. Al het mogelijke blusmateriaal werd aangesleept.

Langs de draaierige wenteltrap en via ladders en stellingen werden emmers water van hand tot hand aangereikt, hoger en hoger.

Maar vooraleer de hoogste torenverdieping bereikt was, kwam de maan van achter de nevelflarden te voorschijn en merkten de Mechelaars eigenlijk te laat dat ze eigenlijk de maan hadden willen blussen en dat zij door die drinkebroer flink waren beet genomen.

Het verhaal werd onmiddellijk in geuren en kleuren verder verteld en heel Vlaanderen en de andere Noordelijke Provincies lachte zich een bult.

Het ging zelfs zo ver dat de Mechelaars door de Antwerpenaars voor de rechtbank van Geel gedaagd werden. Tientallen spotschriften verschenen i.v.m de geschiedenis van de Maanblusserij, maar de Mechelaars waren en zijn er niet kwaad om.

Ze vinden dat ze bewezen hebben van hun toren te houden : ze hebben hem zelfs willen blussen zonder brand..... En bovendien ze zijn niet de enige "maanblussers" of "maneblussers" in 't Belgenland de Tienenaars trachtten hetzelfde te doen in 1722 en de Diestenaars waren nog straffer, die hebben in 1728 zelfs de zon willen blussen.

En toen op een avond in Peer een dichte zwerm muggen voorbij hun toren zweefden waren deze al even snel ter plaatse met ladders en emmers om ook hun toren te blussen.

29 augustus 1972 !!!

Brand SchellekenstorenIn die nacht brandde de toren wel letterlijk. Er werden toen dakwerken uitgevoerd aan de St Romboutstoren en om één of andere reden is er toen brand uitgebroken.

De Mechelse brandweer stond toen voor een heel moeilijke taak, want de autoladder van 30 m kon de torenspits niet bereiken.

De collega's van Antwerpen en Brussel zijn toen ter hulp gekomen. Honderden Mechelaars vormden een heuse mensenketting om al de waardevolle schilderijen naar buiten te brengen en merkwaardig genoeg zijn ze later allemaal terug in de kathedraal geplaatst.